อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนพลังงานในตัวมันรั่วไหลไปหมด

ช่วงนี้ฉันนั่งสมาธิบ่อยขึ้น แต่แปลกนะ ยิ่งอยู่กับตัวเองมากเท่าไหร่ บางทีมันก็ยิ่งรู้สึกโหวงๆ เหมือนมีรูรั่วในใจที่อธิบายไม่ถูก มันไม่ใช่ความเศร้าหรอกค่ะ แต่มันเหมือนเราแบกอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นไว้ตลอดเวลา

ฉันเริ่มสังเกตตัวเองว่า เวลาไปเจอผู้คนเยอะๆ พลังงานฉันหมดไวมาก เหมือนถูกสูบออกไปจนแทบไม่เหลือแรงจะทำอะไรต่อ ขนาดพยายามดึงสติกลับมาอยู่กับลมหายใจแล้วนะ แต่มันก็ยังมีความรู้สึกหน่วงๆ ตกค้างอยู่ดี หรือเพราะว่าฉันเริ่มไวกับความรู้สึกรอบข้างมากเกินไปก็ไม่รู้

บางครั้งก็แอบคิดนะว่า ไอ้เรื่องดวงที่เคยอ่านมา 3 ปีเนี่ย มันช่วยให้เราเข้าใจตัวเองขึ้นจริง หรือมันแค่ทำให้เราคิดเยอะกว่าเดิมกันแน่ ยิ่งรู้เรื่องพลังงาน เรื่องดาว เรื่องธาตุ ยิ่งกลายเป็นว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ความไม่ปกติไปหมด

มีใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหมคะ แบบที่อยากนิ่ง อยากสงบ แต่ข้างในมันกลับวุ่นวายเหมือนมีพายุเล็กๆ หมุนอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี เหมือนยิ่งพยายามเข้าใจตัวเอง ก็ยิ่งหลงทางไปไกลกว่าเดิมจัง